Waarom Bord en Bak voedingsadvies?

Ik ben geboren en getogen in Vlaardingen, tussen de asielkatten. De 1 zeer sociaal en de ander moest je met rust laten; anders kreeg je een lel. Een goede eerste les in respect hebben voor dieren.

Later volgden konijnen, hamsters, tamme ratten, wandelende takken en vissen.

Familieleden hadden honden, voornamelijk Bouviers. Onze eerste gezinshond kwam in mijn puberteit: Rick. Een kruising Labrador / Dalmatiër / Drentsche patrijs.

Rick ontwikkelde een ernstige vorm van epilepsie. Dat was mijn 1e confrontatie met een ernstig ziek dier. Op medicatie was hij redelijk stabiel, we leerden aanvallen aan te zien komen en daardoor heeft hij gelukkig nog jaren een kwalitatief goed leven gehad.

Op mijn 16e mocht ik ein-de-lijk een eigen kat adopteren uit het asiel. Ik koos voor een oudere kat: Dopey. En ik wist zeker wat ik vanaf mijn 18e zou gaan doen: vrijwilligerswerk in dit dierenasiel.

En dat ben ik gaan doen. Naast mijn studie ging ik iedere zaterdag naar het asiel om te helpen bij de schoonmaak en later ook bij het herplaatsen van de katten. Hier heb ik ontzettend veel mogen leren (in ongeveer 10 jaar).

We adopteerden als gezin een tweede asielhond: Naduah.

Door Rick en Naduah ontdekte ik hoe heerlijk ik het vond om in de natuur te wandelen. Een plek waar mijn angsten vrijwel geen rol spelen.

Ik ging op mijn 18e op mezelf wonen in Rotterdam en nam Dopey mee. Al snel begon ik met 'speciaaltjes' uit het asiel mee naar huis te nemen. Dit waren zeer angstige katten of katten in hun laatste levensfase. Ik vond dit (naast dat het soms heel verdrietig was) geweldig om te mogen doen.

Dieren bieden mij een veiligheid die mijn zenuwstelsel tot rust brengt. En dat voelde ik in deze levensfase steeds beter.

Even een afslag: mijn jeugd is beïnvloed door angsten. Emetofobie (extreme angst voor braken) heeft vanaf een jaar of 8 mijn leven gekleurd. Of beter: ontkleurd.

In mijn jeugd heb ik al mijn keuzes gemaakt onder invloed van de emetofobie. Zo durfde ik na het atheneum heel veel opleidingen niet te kiezen. Uiteindelijk heb ik de toen voor mij meest 'veilige' keuze gemaakt: Voeding en Diëtetiek. Ik was ervan overtuigd dat alles leren over lichaam en voeding mij zou helpen in mijn gevecht tegen de emetofobie.

In 2013 studeerde ik af als diëtist. Maar omdat ik me zo veilig voelde tussen de dieren en me op mijn plek voelde in de 'dierenwereld' ben ik blijven werken met dieren. Ik ben onder andere als zzp'er kattenoppas aan huis geweest voor katten met medische problemen.

Ook werkte ik vrijwillig voor Stichting Emetofobie. Hier kon ik heel soms de rol van diëtist nog vervullen. Ik heb de functie van secretaris vervuld tot de stichting werd opgeheven.

Tijdens mijn vrijwilligerswerk in het dierenasiel zag ik voor het eerst een diabeteskat. Net afgestudeerd als diëtist zag ik het wel zitten om te gaan kijken of er met voeding iets te bereiken was. En dat was er! Ik ging me verdiepen in diabeteskatten en ving indien nodig deze katten op voor het asiel.

De diabeteskatten hadden mijn hart gestolen. De combinatie die nodig was van de juiste voeding geven, medicatie toedienen en vaak eerst het vertrouwen moeten winnen om medicatie toe te mógen dienen, vond ik bijzonder.

Er bleek een grote vraag naar (tijdelijke) opvang van diabeteskatten en daarom richtte ik in 2018 Stichting Thuiszorg voor huisdieren op.

Tot 2025 was mijn huis in Rotterdam een asiel voor diabeteskatten. In totaal heb ik bijna 50 diabeteskatten in mijn huis op mogen vangen en voor velen hebben we ook een forever home gevonden.

Ik heb in deze jaren veel hulp mogen ontvangen van 5 bestuursleden, een aantal gastgezinnen en vrijwilligers. 🧡 En natuurlijk vele donateurs!

Eind 2024 verhuisde ik naar 's Heerenberg en liet ik het 'leven in een asiel' achter me. De stichting heb ik inmiddels overgedragen.

Naast katten opvangen en herplaatsen, heb ik ook jarenlang honden opgevangen (met name Galgo's en Podenco's) voor andere stichtingen. En af en toe bleef er 1 hangen. Op dit moment wonen Dotje en Dani nog bij mij. Dit zijn de kleintjes op de foto hieronder.

Ervaring met (alle soorten en maten) honden deed ik ook op tijdens de jaren dat ik bij Daisy's Doggy Daycare in Rotterdam werkte. Mijn werk bestond vooral uit het ophalen en thuisbrengen van honden, maar ik heb ook mogen ervaren en leren hoe grote roedels functioneren. 

In 2025 kreeg ik de kans de opleidingen te starten tot voedingsexpert voor katten en voedingsadviseur voor honden.

In juli 2025 rondde ik de opleiding (deel A) van Digidog met succes af. De jaaropleiding van Catmoneo hoop ik in 2026 met succes te voltooien. In 2026 start ik met de jaaropleiding van Lotte Botter (Integratieve voedingsleer voor honden).

Ook heb ik uiteraard jaren geleden mijn Besluit Houders van Dieren (kat en hond) gehaald om aan wetgeving te voldoen.

Daarnaast heb ik veel cursussen en scholingen gevolgd. Bijvoorbeeld een chipcursus, waardoor ik ook katten mag chippen. 

Indien gewenst, kan ik 1 of meer diploma's op aanvraag tonen.

Hoe geweldig ik het ook vond om een asiel voor diabeteskatten te hebben; het beperkte mij ook in mijn bewegingsvrijheid. Ik heb mij de afgelopen 15 jaar flink ontwikkeld op persoonlijk gebied. De 100% huismus die ik was, is gaan vliegen. 

De diabeteskatten zitten diep in mijn hart en daarom wil ik met Bord en Bak voedingsadvies hun baasjes, hun opvangers en anders betrokkenen bij hun zorg, helpen deze zorg te optimaliseren.

Ik ben breed opgeleid en wil ook waar mogelijk andere katten en honden helpen met behulp van een voedingsadvies.

Daarnaast wil ik me weer inzetten voor mensen met emetofobie. 

Bij Bord en Bak voedingsadvies komt voor mij dus alles samen: mijn liefde voor dieren, mijn passie voor voeding en de kracht van mijn eigen ervaring.